دست نزند و از همهء امرا بلكه تمام مردم خواست كه از سرمشق او پيروى كنند « 426 » . يكصد و هجده نفر از اطرافيان شاه از وى تبعيت كردند « 427 » . در فرمان انتصاب حكومتى كه قبلا ذكر كرديم « 428 » و متعلق به سال 977 ( - 70 - 1569 م . ) است مىبينيم كه به حاكم اخطار كرده‌اند « . . . چون به فرّ دولت قاهره در تمامى ممالك محروسه ابواب فجور و مناهى و فسق و ملاهى مسدود است در آن باب نيز كما ينبغى غايت تديّن بجا آورده و اگر عياذا باللّه منها در آن مملكت كس مرتكب امور منهيهء غيرمشروعه شود او را به نوعى سزاى و جزا دهند كه ديگران را موجب عبرت و تنبّه گردد . . . » « 429 » . به هنگام جلوس شاه صفى بر تخت سلطنت ( 1038 - 1629 م . ) « 430 » به مناسبت برگزيده - شدن ابو طالب ميرزا به مقام ولايت‌عهدى « 431 » ، دوبار در دورهء شاه عباس دوم « 432 »

--> - ص 122 ؛ همچنين رجوع شود به : Belleten ، سال 1949 ، ص 758 به بعد ؛ فرمانى را كه به مناسبت منع و تحذير صادر شده است در صحن بقعهء اردبيل در سنگ كنده‌اند . در قسمت اول فرمان مردم اردبيل را از قيد پرداخت مالياتهائى كه جنبهء شرعى ندارد آزاد ساخته‌اند . ( 426 ) - طبق رونوشت فرمانى 1 افضل التواريخ ، جلد دوم ، ص b 211 - a 210 ) كه به مناسبت نذر به تمام كارمندان و مستخدمين ايالات ابلاغ شده است ؛ از آن گذشته رجوع كنيد به : احسن التواريخ ، ص 396 ؛ تاريخ عالم‌آراى عباسى ، ص 122 ؛ تاريخ حيدرى ، ص b 578 . ( 427 ) - طبق همين فرمان ؛ رونوشت بعضى از اين « توبه‌نامه‌هاى » صاحب‌منصبان دربارى در صفحات a 14 تا b 15 گلدستهء انديشه تأليف ابن عبد الفتاح امين الوقارى الطبسى اليزدى ، نسخهء خطى بريتيش ميوزيوم به نشانى Ms . Or . 3402 ( ذيل فهرست ريو ، نمرهء 399 ) ذكر شده است . ( 428 ) - رجوع شود به حاشيهء نمرهء 380 و قسمتى كه در متن به آن مربوط مىشود . ( 429 ) - رونوشت يك فرمان انتصاب براى حاكم استراباد در انشاى تيمنى ، ص b 14 . ( 430 ) - تنها مير محمد تفرشى در ص b 13 آن را ذكر كرده است . ( 431 ) - رجوع شود به فصل اول ، بند ز - دربارهء واليان 3 - القاب ، انتصابات ، كثير المشاغل بودن . و آن ذكر فرمانى است كه شاهزاده به مناسبت انتصاب خود فرستاده بود . ( 432 ) - هنگام جلوس برتخت سلطنت ( فقط زبدة التواريخ ، ص b 67 ) و در تخاقوىئيل 6 - 1055 كه با 6 - 1645 مسيحى برابر است ( زبدة التواريخ ، ص a 70 و بعد از آن ؛ عباسنامه ، ص 70 كه برابر است با خلدبرين ، ص a 155 به بعد ) .